Hilversum / Weesp zaterdag 18 mei 2019
Ambarawa: Vanuit Yogyakarta bracht onze chauffeur Yanto naar Ambarawa voor het treinenmuseum. Er staan daar alleen oude Europese stoomlocs die daar helaas aan het roesten zijn. Helaas doen ze daar nooit aan onderhoud. Stoomloc met serie C 2407 komt uit Nederland van Werkspoor Amsterdam. Valt mij inderdaad op dat helemaal geen buitenlandse toeristen daar op af komen, alleen inlandse bevolking. Wij waren daar toen de enige buitenlandse toeristen. Ambarawa heeft ook een hele nare geschiedenis. In de tijd van de Jappenkampen uit het Bersiap tijd werden de mensen daar toen op nogal op gruwelijke wijze daar vermoord. 

Yogyakarta Tugu: Dit is station Yogyakarta Tugu. De naam Tugu betekent Monument. Je kan vanuit Yogyakarta naar Solo, Surabaya, Bandung, Tulungagung, Malang. De allermooiste treinreis die ik paar keren samen met mijn ouders hebben gemaakt is vooral tussen Yogyakarta en Bandung. De trein Argowilis of anders de Lodaya Ekspres bracht ons naar Bandung. Vanuit Yogyakarta kan je met de Prambanan Ekspres naar Solo Balapan en Solo Jebres. Deze trein gaat 6x per dag. En je doet gemiddeld een uur over om per trein naar Solo te komen. Met de taksi is het ook te doen maar dan ben je vanuit Yogyakarta paar uurtjes onderweg.

De afstand tussen Yogya en Solo is ongeveer 60 km. Naar Surabaya zijn wij ook geweest maar de treinreis is nogal Flevolandachtig met alleen sawa's en je ziet geen bergen. Naar Malang gaat er een nachttrein en je reist via de Brantasdelta naar de plaatsen langs Ngadiluwih, Tulungagung, Ngunut, Blitar, Garum, Wlingi, en Malang.  Die kant zijn wij nog nooit per trein op geweest. Het graf van toenmalig president Sukarno is bij Blitar te vinden. Maar als je zin hebt om bij Toko Oen te gaan eten kun je vooral in Malang terecht. En natuurlijk kun je de Bromo vulkaan gaan bewonderen. 

 

In Bogor zijn ze gamelan aan het maken . Dit is een Sundanese gamelan dat wordt ook Degung genoemd. Het wordt dan gesmolten en gegoten en hij is gemaakt van brons.  Daarna wordt het afgekoeld en op toon gestemd. Even buiten Bogor had ik voor het eerst Degung leren spelen bij HB Guesthouse.

Op het terras bij ons hotel in Pangadaran. We waren daar in 2004. Ik zou zo weer terug willen naar het verlangen ver weg aan de andere kant van de oceaan.

Ik samen met mijn moeder voor zo'n prauw Daniel.

Groepje muzikanten keroncong aan het spelen ik stond daar achter..........

Ons zwembad bij het hotel in Solo 300m diep

Ik zat daar achter Javaanse gamelan te spelen tijdens de gamelanworkshop in Solo. We begonnen altijd met Ladrang Wiludjeng.

Ik stond samen met de hotelserveerster in Hotel Peti Mas in Yogyakarta.

De Indonesische krant lezen ik was toen al gevorderd met de Indonesische taal.

Toch maar in een becak gestapt voor een ritje naar het kraton paleis in Yogyakarta.

Sursakken lekker.....

Ik stond naast de gids Kraton Paleis in Yogyakarta.

In dat Kraton paleis ook een gamelaninstrumenten gezien. (Yogyakarta)

Na afloop nog een kort praatje gehouden met de gids en daarna hadden we afscheid genomen.

 Oleh-oleh in Yogyakarta.

Op de Mangkunegaran een Javaanse dans voorstelling. (Solo)

Het personeel van het guesthouse. (Solo)

Bij mijn vriend Aldy en zijn moeder zijn vader Yanto is chauffeur (niet op de foto) en brengt toeristen weg naar Java en Bali.

In Kebun Raya stond ik op een bruggetje (Bogor)

Kebun raya ik stond bij een bruine kar Bogor

Moeder en ik Kebun Raya Bogor vlakbij het restaurant Daunan.

Voordat we weer naar Nederland gingen had ik even last van emoties. Ik vond het jammer om mijn geboorteland te moeten verlaten. (Bogor).